गजल : रोयो काली पनि

~सरोज घिमिरे ‘कर्कट काश्यप’~

मेची दुख्ता कोशी दुख्यो, रोयो काली पनि ।
बास बस्ने गुँड भत्क्यो, झर्यो डाली पनि ।।

पसिनाले भिजाएर लायौं खेतीपाती,
भाग्यले नै ठगेपछि, मर्यो बाली पनि ।

आशा त्यान्द्रो तन्काएर कुर्यौं अर्को वर्ष,
बेमौसमी पानी पर्यो, बग्यो आली पनि ।

हामीले त पेट कस्यौं, आकाशतिर फर्किएर,
बचेराले खाँदा खाँदै, रित्यो थाली पनि ।

आगो बल्यो पानीभित्रै, सकेन त्यो निभ्न आफैं
बगैंचाको फूलसँगै, डढ्यो माली पनि

झापा, हाल काठमाडौं

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
This entry was posted in गजल and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *