कविता : एउटा पुरानो कविता

~कमल कुमार~kamal-kumar

एउटा पुरानो कविता
लेखिएको थियो बादलको धर्कामा
देखिएको थियो जुनमा
पोखिएको थियो
घाम डुब्नै लाग्दा
क्षितीजभरि

कोरेको थिएँ तिम्रो तस्बिर
शब्द शब्दमा
हाँस्दा हाँस्दै
तप्प झरेका दुइ थोपा आँशुको मसीले,
नापेको थिएँ सपनाको दूरी
मायाको कसीले

गुनगुनाउँदै
‘कोरा कागज था ये मन मेरा’
लेखेको थिएँ तिम्रै नाम
आकाशजस्तै फराकिलो मुटुमा
देखेको थिएँ तिम्रो तस्बिर
मुटु जस्तै फराकिलो आकाशमा

तिम्रा ओठ, आँखा, परेली
र कान नजिकैबाट
तर्ल्याङ तुर्लुङ झरेका
कपाललाई
पालैपालो चुमेका हावाले
कान नजिकै आएर
खुसुक्क केही भन्दा
ज्वलन्त फुरेको थियो त्यो पुरानो कविता
मनको कुनै कुनामा

याद छ अलिअलि
अझै छ धमिलो तस्बिर
बादलका धर्का जस्तै शब्दहरुको
सम्झनाको एउटा कुनामा
सम्झना भएर बसेको छ
एउटा पुरानो कविता ।।

(स्रोत : रचनाकारको ब्लगबाट सभार)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
This entry was posted in कविता and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *