लघुकथा : किरा

~रन्जु ‘मार्ग’~ranju-acharya-marga

+’ए डल्ले, ल हिड बेसी |’

-किन र बा ?

+त्यहाँ हामीले धान रोपेका छौं |

-‘धान भनेको के हो बा ?’ आठ बर्षिय छोरा डल्लेको जिज्ञाशा बढछ |

+’सेतो चामल क्या !’बाबु झर्किदै भन्छन |

-‘सेतो चामल कस्तो हुन्छ बा ?’

+ अस्ति क्या त हजुरआमाको श्रादमा खाएको सेतो भात बिर्सीस ?

-ए ,त्यो सेतो ढेडो ?

+ सेतो ढेडो होइन मोरा !भात हो भात !

डल्ले एकछिन घोत्लिञ्छ | ऊ सम्झिञ्छ अस्ति खाएको भातको स्वाद !

– बा ,त्यस्तो भात सधै श्रादमा पकाउने हो ?

+धत् मोरा !,के भन्छ ? भए त सधै नै पकाए नि हुञ्छ |

– अनि किन त आमाले पकाउनु हुन्न सधै ?

+ नकरा ,जा गोठबाट डोरी – नाम्लो लिएर आइजो |

डल्ले बाबुले भने जस्तै डोरी -नाम्लो लिएर आउछ र बाबुको अगाडी राखिदिदै भन्छ –

– बा ,अब हामी धान लिन जाने हो ?

+ल ,हिड |

बा अघि अघि लाग्छन डल्ले बा ‘को पछि पछि लाग्छ |

केहीछिन मै दुवै खेतमा पुग्छन | बा ‘ले आफु र छोराको लागि भारी कस्छन |

-बा ?

+किन फेरी ?

-धान खै त ? किन हामीले यो पराल मात्र लैजान लागेको ?

+गाई -बस्तुले खान्छन नि |

-अनि धान खै त ?

बा केहि बोल्दैनन |

– त्यहि धानबाट सेतो भात बन्छ भनेको होइन ?

डल्लेको मन शान्त भएको छैन |

-भन्नुस न बा ‘धान खै त ?

+’धान त सबै किराले खाएछ बाबु ! ‘ खिन्न हुदै बा ‘ले भन्छन |

-त्यो किरा कहा बस्छ बा ?

+त्यो किरा ठुलो घरमा बस्छ बाबु !!!

(स्रोत : रचनाकारको फेसबुकबाट सभार)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
This entry was posted in लघुकथा and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *