कविता : म झापा छिट्टै आउँछु

~रजित ओझा~Rajit Ojha

रातो बरफ आठआनाको पग्लेर कलरमाँ
घरमाँ पक्डाउ खाने डरले मैले पुछेथेँ ।
मेटिएन ! अहँ मेटिएन!!!!!!!!!!!!!!!!!!

न त्यो टाटो न त्यसका यादहरु
सिँगान पुछ्दै ,हाफप्यान्ट तान्दै
छिछिमिरा समाउन कुद्थ्यौँ हामी
पराल बानी छोडेको त्यो किरो
भेटिएन ! अहँ भेटिएन!!!!!!!!!!!!!!!!!!

न त्यो किरो न सप्तरङ्गि सपनाहरु
बुर्कुसि मारि दाउनि गरेको परालमा
चर्याउने गरी रमाउन मन छ।
पक्डेर छोडेका ति सपनालाई
नछुट्ने गरी समाउन मन छ ।
म झापा छिट्टै आउँछु

बोरा ओछ्याएर चढेको भैँसीको आङका
सरेका जुम्रा अझै चुस्छन् ।
टिफिनमाँ भागेर पौडि खेल्न
नाङ्गो जिउ झ्याम्म निन्दामा
आसपासमाँ ढ्याप्पा मार्ने गरी
साथिभाइलाई लखेट्न मन छ ।
छोडेर आएको त्यो स्वर्ग
एक चोटि मलाई भेट्न मन छ ।
म झापा छिट्टै आउँछु

01-19-08 9:17 PM

(स्रोत : साझा डट कम)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
This entry was posted in कविता and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *