जयदेव गोविन्दका २० हाइकु

~जयदेव गोविन्द~Jaydev Gobinda Acharya

बतासे बैंस
आँखाभरि बादल
झरी दरर !

शून्य बगर
विदीर्ण काकाकूल
“नवीन युग !”

प्यासी भमरो
पल्लवित बगैँचा
मनको लड्डु !

बाढी-पहिरो
नदीको अट्टाहास
चीत्कृत माझी !

भाषाको भूमि
बेमौसमी गुञ्जन
शब्दको दशा !

लैनो क्षितिज
आँधी-हुरी-सुनामी
सानो नेपाल !

तातेको बाटो
कोपिला झैं अप्सरा
काँढे कुदृष्टि !

एक्लो चन्द्रमा
रात्रीकालीन जात्रा
मूक-दर्शक !

जाँदा आउँदा
सडकको किनारा
मातेको फूल !

जोडी ढुकुर
खुलायाम अँगालो
नूतन माया !!

विरक्त डाँफे
तिर्खाएको मुनाल
कुवामा ब्वाँसो !

राहत आयो
ओथारो छ पसिना
माग्ने बनायो !

निर्जन झाडी
सिकारीको लस्कर
एक्लो हरिण !

विधान आयो
ताजमहल छाड्दा
मुसो रिसायो !!

सग्लो अक्षर
बाङ्गोटिङ्गो वाचन
पढेको मूर्ख !!

मेची र काली
सिमानाको पहाड
दीर्घ विछोड !

सूर्यास्त पछि
जुनकिरीको लर्को
बिजुली बत्ती !

तन्नेरी फूल
मौरीको मृगतृष्णा
दु:खान्त कथा !

धमिलो दह
माछाको अन्तर्द्वन्द
प्रसन्न बल्छी !

कैयौँ वसन्त
पुरातन पल्लव
“नयाँ नेपाल” !!

जयदेव गोविन्द ।
त्रिशुली, नुवाकोट ।

(स्रोत : ल्लव साहित्य प्रतिष्ठान )

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
This entry was posted in हाइकु and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *