अनूदित कविता : कहिलेकहीँ

~लीलाकान्त नायक~
अनुवाद : सुदिप पाख्रिन

नखाइ नै एउटा थाल रहन जान्छ….
आमा चाहन्छिन्
आज छोरीले खाओस् पेट भरी

छोरी चाहन्छे कि
आमाले खावोस आज पेट भरी
गरीबको घर देखेको हुँ मैले
हो, देखेको हुँ !

बन्द गरेर आँखाहरु रात भर
झूठो-मूठो को नै सही सुत्दछन्
भोको दुबै…
न छोरी उठ्दछे
न आमा उठ्न सक्दछिन्…

एउटा पर्खाइमा
नखाइ नै एउटा थाल
रहन जान्छ यसै
कहिलेकहीँ ।

[भारतिय कवि लीलाकान्त नायक कवितामा समसामयिक बिषयहरुलाई सशक्त रूपमा उठाउन सक्छन् । उनको यस कवितामा उनले आमा- छोरीबिचको अन्तर्सम्बन्धलाई राम्रो संग बुनेका छन् ।]

This entry was posted in अनूदित कविता and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *