यौन-कथा : अग्निस्नान

~प्रेम विनोद नन्दन~Prem Binod Nandan

घाम डाँडाको सिरानी हालेर ढल्ने उपक्रममा थियो । साँझको घुम्टोमा बेरिएर ताराहरूका आँखाले बाटोमा आउनेजाने छाँयाहरू छाम्दै थिए । सङ्घारमै आइपुगेका दुइ छाँयालाई मायालु बोलीले बेरेर आफ्नो उद्देश्यप्राप्तिको लक्ष्यतिर भित्र्यायो । दुवै छाँयाहरू दिनभरिको यात्राले लखतरान खोलोझैँ कुनै गहिरो तलाउमा विश्राम लिन आतुर थिए । शिशिरको चिसो बतास नदीकिनारको स्याँठले हान्दा दुवै छाँयाहरू न्यानो ओत पाइएला भन्ने सोँचमा थिए । त्यस्तो अवस्थामा फरिकोले बारेको, रातोमाटोले लिपेको हावा छेक्ने बारबन्धनभित्र धपधपी बलिरहेको अगेना र त्यो आगोको तातो रातो ज्वालामा तात्न पाउँदा एउटा रमाइलो आनन्दको अनुभूतिमा रमेका थिए । आगोको गुण तताउनु नै थियो । जीउ त तात्दै गयो । त्यसपछि मन पनि तात्न लाग्यो । आगाको रापसँगै त्यस घरकी मालिक्नी पनि हमानी अनुहारमा मानौँ आफ्नै नजिकको पाहुनालाई भन्दा बढी सत्कारका परिकारहरू सोध्न थालिन् । छाँयाका चारै आशक्त आँखाहरू नवयौवनाको अनुहारभरि सोहोरिए ।

– दाइ ! खाना तयार छ, के के टक्र्याउँ –

– तपाईंकहाँ जे जे छ, त्यही दिनुहोस् ।

– दालभात, घरपाला र लोकल कुखुराको मासु अरू साधारण ।

– पहिला हामीलाई नास्ताको परिकार दिनुहोस् ।

– लोकलका बोतल र मासुसहित अचार लिएर सानी आइपुग्छिन् । दुवै छाँयाहरू रचेजस्तै बिम्ब देख्न थाल्छन् । प्रतीकहरू राख्ने ठाउँ नै भएन । भोकाएका छाँयाहरू सँगै सबै मिलेर खाने र पिउने प्रस्ताव राख्छन् ।

– हामीले त भित्रै खान्छौँ, यो त तपाईंहरूको लागि मात्र ।

– त्यसो भए हामीमात्र त खान्नौँ ।

– मान्नुहुन्न भने अलिकति लिउँ है त –

– किन अलिकति पेटभरी लिनुपर्छ । यसको हिसाब हामी मिलाइहाल्छौँ, सङ्कोच मान्नुपर्दैन । हामीले त रमाइलो मनाउनको लागि जहाँ पनि सँगै खाने गर्छौ, असजिलो मान्नुपर्ने कुरै छैन ।

– यो सम्वादभित्र आ-आफ्नै औपचारिकतालाई निर्वाह गर्दै थिए ।

– आगो निभ्नै लाग्यो, अलि ठोस्नुस्न ।

– निभ्दैन यो आगो, रातभरि पनि बलिरहन्छ । दाउराको कमी छैन । जति ताप्न खोजे पनि ताप्न सक्नुहुन्छ ।

नन्द र भाउजू अनि दुइ परदेशी छाँयाहरू मानौँ धेरै वर्षछि भेट भएका प्रेमी-प्रेमिकाझैँ नजिकिन थाल्यो । प्युनुको नशाले र नशाको प्रभावले तन, मन तात्न थालिसकेको छ । अगेनाको वारी र पारी भएर मानो मन र मस्तिष्कले दोहोरी गाउन थालेका छन्, नानाथरिका हास्यव्यङ्ग्यका बातबेहोराले ।

रात छिप्पिँदै छ । प्युने क्रम आफ्नो उत्कर्षतर लक्षित छ ।

– यहाँ त मादल पनि रहेछ । तपाईंहरू गीत गाउनु हुन्छ क्यारे, सुनौँ न एकदुइ चरण ।

– म त जान्दिन सानीले गाउँछिन् ।

– ए झ् उसो भए मादल त म बजाउँछु ।

– सानीले गाउन थालिन् –

“मुक्तिनाथमा फूल फुल्यो काशी पुग्यो जरा यानीमायाँ हातमा छैन धनुकाँडा केले हान्ने चरा यानीमायाँ”

– “साँच्चिकै गायिका पो हुनुहुँदोरहेछ । गाउने कला र गला क्या मिलेको । गाउनुहोस् न, यति राम्रो स्वर, यति मीठो भाका सुन्न पाइयो ।” सानीसित नशाको जोश र उमेरको जोश दुवै कम थिएन । लगातार गाउँदै गइन् । एउटा छाँया त गीत र मदिराको नशाले धान्नै नसकिने भएर ढलिसक्यो । भाउजू पनि नशामा लठ्ठिएर भित्र पसिन् । दुइ पात्र अगेनाको वारी पारी गाउँदागाउँदै लर्बरिन लागे । “उज्यालो हुने बेला भयो दाइ सुत्नोस् अब ।”

– यो उज्यालो र अँध्यारो सधैँ भइ नै रहन्छ । तर यो मखमली रात फेरि कहाँ पाइन्छ –

– भोलि पनि यतै बस्नोस् न त, भोलि फेरि गाउँला ।

– आजको संयोग भोलि मिल्छ कि मिल्दैन, कसले जान्ने –

– मन भए जानी हालिन्छ, किन पत्याउनु हुन्न –

– नपत्याएको हैन । अहिलेको मन भोलिसम्म रहन्न कि भनेर ।

– फरकै पर्दैन, सुत्नोस् । म पनि सुत्न जान्छु ।

धेरै समयसम्म दुवैतिर निदाउन सक्दैनन् । कति वर सानी कति पर छाँया, ऊ घरबेटीकी छोरी ऊ केवल यात्री । भित्रबाट आवाज आउँछ – “दाइ न्रि्रै आएन एउटा चुरोट दिनोस् न ।”

– छ, लिन आउनोस् ।

– ल्याइदिनोस् न, म ढलिसकेकी छु ।

छाँया उठेर चुरोट दिन भित्र पस्छ । चुरोटको साटो छाँयालाई आफूतिर तान्दै अँगालोमा बाँध्छिन् ।

लाचार छाँया समर्पित हुन बाध्य हुन्छ । भित्रभित्रै तातो आँधीहुरी चल्न थाल्यो । बिजुली चम्क्यो, पसिनाले र्सवत्र भिजेर लाचार छाँया बाहिरियो ।

मेनरोड, नारायणगढ, चितवन ।
पल्लव साहित्यिक पत्रिकाको १२औ अङ्क यौन विशेषाङ्कबाट साभार गरिएको ।

(स्रोत : पल्लव साहित्य प्रतिष्ठान)

About Sahitya - sangrahalaya

We will try to publish as much literary work of different authors collected from different sources. All of these work is not used for our profit . All the creative work belongs to their respective authors and publication. If requested by the user we will promptly remove the article from the website.

This entry was posted in नेपाली कथा and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *