कविता : मजदुर र मट्टीतेल

~कमल कुमार~kamal-kumar

मेरो जहानका आँशुले
चुलो बल्ने भए
कति जाति हुन्थ्यो
किन्नु पर्दैन थियो त्यो महङ्गो मट्टीतेल

पसलेले
मस्यौरा पोको पारेर दिएको अखबारमा
छापिएका हत्यारा मन्त्रीका
भँगेरे अक्षर समाचारले
कुनै अर्थ राख्दैन मलाई
केवल अर्थ राख्छ
बहिनीलाई हात हाल्न खोज्ने
पुलिसलाई चड्काएको निहुँमा
खोरमा सडाइएको छोरोको सम्झनाले
जसको यादमा
यसपालिको दशैं भिज्यो

जहानको आँशुले पनि अर्थ राख्थ्यो होला
शायद,
त्यो आँशु नभएर मट्टीतेल भएको भए
यसपालि दशैंमा
मेरो घरमा पनि चुलो बल्थ्यो कि !

(स्रोत : रचनाकारको ब्लगबाट सभार)

This entry was posted in कविता and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *