कथा : धृतराष्ट्र

~इस्माली~Ismali

उसलाई उनीहरुबाट तिनीहरुले अलग्याएर अर्को कोठामा लगे । कमाण्डोजस्तो देखिनेले कठोर स्वरमा सोध्यो, “ह्याँ किन ल्या तेरो बाउलाई ?”

“सापले भन्या साप ! ”भन्दै उसलाई त्यहाँ ल्याउने जवानले भुइँमा ढ्याम्म खुट्टा बजार्दै कमाण्डोलाई सलाम ठोक्यो ।

कमाण्डोको बोली र हेराइले उसलाई फेरि पनि उत्तेजित पारिसकेथ्यो । उच्च चापको शिकार त उ छँदै थियो ,बेकाइदा र बेथिति सहन नसक्ने उसको पुरानो बानीले गर्दा उ तुरुन्तै आवेशमा आइहाल्थ्यो अनि सन्तुलन गुमाएर असहज बन्थ्यो । उसले पनि कमाण्डोले उसलाई घुरेझैं गरी घु¥यो ।

“झिकी दे आँखा ।” कर्कश स्वरमा करायो कथित कमाण्डो । Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : गाउँ, बाउ र छोराहरु

~कमल कुमार~kamal-kumar

रातो सूर्यास्तका बेला
गाउँ एक्लो छ
बाउ एक्लो छ
दिनभरि कामबाट फर्केर
ढोका उघार्न आइपुग्दैन कुनै छोरो ।

नजिकै छिमेकमा Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : मलाई तिमीले

~निर्मोही व्यास~Nirmohi Vyas

कतै उर्लिँदो वेदनाको नदीमा
डुबी छट्पटाईरहेको थिएँ म
बनी स्नेहले जिन्दगीको किनारा
दियौ हात मीठो मलाई तिमीले

तिमीसङ्ग ‘यायावरी’ स्वप्न मेरो—
‘लगाऔंँ दुवै सृष्टिको लाख फेरो’ Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

लघुकथा : पहिचानको यात्रा

~कृष्ण वस्ती~Krishna Wasti_1

प्रत्येक कार्यक्रमको शुरुमा ‘मानिसको अन्तर्राष्ट्रिय जाति हुनेछ’ अनि एकै जात-जाति धर्म भएपनि धनीले गरीबको शोषण गर्छ भन्ने भावको गीतले छोयो ।त्यसैले बाहुनको जात जनाउने टुप्पी-जनै फालेर म अभियानको हिस्सा बन्नपुगें।पहिरोमा बारी तानिएजस्तै तानिएकामध्ये गाउँकै भाइ, सुदीप मगर र बहिनी,निरु तामाङ पनि थिए ।स्वरका धनी दुबैजना त्यस अभियानको साँस्कृतिक यात्राका ढुक्ढुकीझैं थिए ।

देश द्वन्द्वमा फसेको बेला अर्को विचारमात्र अघि आएन बरु युद्धस्वार्थका लागि चाँडो मात्रात्मक विकास गर्न जातिवादको हावा चलाइदियो ।जात-जाति र धर्मको अफिमले जतिसुकै बलियो विचारलाई पनि हल्लाउँछ ।यसको अपवाद सुदीप र निरु पनि भएनन् ।त्यसैले सोही कित्तामा बसाइँ सरे । युद्धले धेरैको सर्वनाश गरेपनि Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged , , , | Leave a comment

भलाकुसारी : लेख्नभन्दा छपाउन गाह्रो

वि.सं २००७ माघ १६ गते काठमाडांैको डिल्लीबजारमा पिता तथा साहित्यकार भीमनिधि तिवारी र माता भुवनेश्वरी तिवारीको सुपुत्रीको रूपमा जन्मनुभएकी सर्जक मञ्जु काँचुलीनेपाली साहित्यमा चिरपरिचित हुनुहुन्छ । साहित्य सिर्जना र लामो समय प्राध्यापन गर्नुभएकी काँचुलीका ‘किरणका छालहरू’, ‘मेरो जीवन मेरो जगत’ र अङ्ग्रेजीमा ‘टु सिस्टर्स’लगायतका कवितासङ्ग्रह प्रकाशित छन् । ‘केही माया, केही परिधि’, ‘मञ्जु काँचुलीका कथा’, ‘विश्वाभित्रको सुहागरात’लगायतका कथासङ्ग्रह, ‘आकाश विभाजित छ’ र ‘होम’ शीर्षकको अङ्ग्रेजी उपन्यास प्रकाशित छन् । देवकोटा काव्य पुरस्कार, पारिजात मितेरी साहित्य सम्मान, अन्तर्राष्ट्रिय लेखक सम्मान, अमेरिकालगायत दुई दर्जनभन्दा पुरस्कार तथा सम्मान प्राप्त

Continue reading

Posted in साहित्यिक भलाकुसारी | Tagged , , , | Leave a comment

कथा : शाल्मलीजस्तै

~राजव~Janardan Pudasaini Rajab

अघिल्लो बिहान ऊसँग फोनमा कुरा भएको थियो । उसले सोधेको थियो’भोलि के छ ‘

‘केही छैन किन ‘

‘तँलाई फुस्रद छ कि भनेर…’

‘छ किन? ‘

‘काम छ…’

‘के काम ‘ Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : जीवन : एक दृष्टिकोण

~भेषराज रिजाल~

तिमीले दिएको अभिशप्‍त जीवनले
मलाई जतिसुकै पछार्न खोजे पनि
त्यही अभिशापलाई वरदान ठानेर
युगौँयुगसम्म बाँचिदिन सक्छु
तिमीले आँखाभरि आँसु दिएर
मलाई जतिसुकै रुवाउन खोज
सबै आँसु तनतनी पिएर
तिमीभन्दा बढी हाँसिदिन सक्छु Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : प्रेम, वेदना र पर्खाई

~वसन्त कट्टेल~

हराउदै कल्पनामा
नियाल्दै तिम्रा तस्विर
बोलाउँछु सुस्तरी..
तर बोल्दैनन् !
छिचोल्दै सन्नाटा चिर्नुछ उदासिपन,
दिलभित्र सल्केको आगो निभाउन
खोज्दैछु रापले, जलाउँदै आफैलाई ।।
छिन्नभिन्न हुँदै कोरिने यी शब्द तिम्रै प्रेरणा हुन्
स्रोत उद्धृत गर्न नसकुँला
तर मनमनै तिमिप्रति कृतज्ञ छु,
आज एकान्तमा यो मन रम्न सिक्दैछ । Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : नग्नता

~विपुल सिजापति~

आर्ट ग्यालरीमा घुम्दाघुम्दै राजा साहेबको नजर एक नग्न नवयुवतीको आकर्षक पेन्टिङ्गमा पर्यो । पेन्टिङ्गमा नवयुवती निर्वस्त्र झरनामा पानीसँग खेल्दै गरेको देखाइएको थियो । पेन्टिङ्ग हेर्दा चित्रकार सिद्धहस्त नै प्रतीत हुन्थ्यो, जसले ले पेन्टिङ्गमा नवयुवतीको अनुहारको  भावभङ्गिमा बडो कुशलतापूर्वक उतार्न सफल थियो । नवयुवतीको अनुहारमा कतै कुनै लाज, संकोच या डर थिएन । उनी प्रकृतिवत् झर्दै गरेको पानीको प्रपातसँग स्वच्छन्द भएर जिस्किरहेकी थिइन्, मस्किरहेकी थिइन् ।

त्यहाँ प्रकृति थियो र प्रकृतिवत् सम्पूर्ण रूपमा चोखो एक जीव । प्रकृति र प्रेमको अनुपम संयोगलाई चित्रित गरिएको त्यो पेन्टिङ्गमा चित्रकारले पानीले भिजेका युवतीका लामा कपालका केही लछ्छीलाई ल्याएर वक्षको उभारमा थोरै छेलो मात्र पारेर यसरी Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : कलावती

~दिनेश कोइराला~

काठमाडौँ, श्रद्धेय पिताले जुराइदिएको त्यति प्यारो नाम कलावतीका टोल छिमेक कसैलाई थाहा छैन र कसैले सोध्दैनन् पनि । खासावाला चप्पल प्याट प्याट पड्काउँदै गलामा नक्कली सुन टल्काएर चोर बजारको आसपास बार्गेनिङ गर्दै सामान खरिद गर्ने अधबैँसे आइमाईलाई सबैले मास्टरकी स्वास्नी भनेरै चिन्दछन् ।

दश वर्षअगाडि मास्टरको जीवनमा एउटा परिवर्तनकारी घटना घट्यो । कहिल्यै विद्यार्थीलाई एक लौरो नपिट्ने मास्टरले एक दिन कक्षामा अपत्यारिलो लौरो आतङ्क मच्चाए । हातभर लौराका सुम्लै सुम्ला बोकेर पिल्पिलाउँदै विदार्थी घर फर्किएको भोलिपल्ट स्कूलको कम्पाउन्डमा अभिभावकको नाराबाजी चल्यो । जसोतसो अभिभावकलाई शान्त पारेर आएका प्रिन्सिपलले मास्टरलाई झपारे । Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : रातो मसिले जवानीमा लेखिएको एउटा डायरी

~दिया चन्द~

पुराना किताबहरु मिलाउदै जाँदा एकदिन मैले एउटा ठिक्कको डायरी भेट्टाए । त्यो दिन सानो भाइ र म पुरानो दराज सफा गर्दै थियौं, दिदि यो डायरी हजुरको हो ? भन्दै भाइले मलाई दियो । सरर भित्र पाना पल्टाएर हेर्दा कतै – कतै प्रेमका कुराहरु लेखिएका थिए ।
जसको भएपनि पढ्नुपर्ने रहेछ भन्ने लाग्यो र भाइलाई भने हो मेरै हो, जा गएर मेरो सिरानीमुनि राखेर आईजा । ‘हस्’ भाइले आज्ञापालन गर्यो । ‘पुरानो दराजमा क- कसका किताबहरु छन् रु आज राख है, हैन भने बेचेर म बदाम खाइदिन्छु !’ हजुरआमाको यस्तो धम्की आएपछि भाइ र म सनिबारको दिन पारेर पुराना किताबहरु नयाँ दराजमा सार्ने भन्दै लागेका थियौं ।

खासमा त्यो पुरानो दराज हजुरआमालाई आफ्नो समान राख्न चाहिएको थियो । मलाई नयाँ चाहिदैन पुरानो खाली गरिदे भन्दै आमासँग कराएको सुनेपछि मैले त्यहाँको सबै समान सिफ्ट गरे र दराज हजुरआमालाई जिम्मा लगाइदिए । खुशी हुदै त्यतिबेला हजुराआमाले आफ्नो गोजीबाट तानेर ३ गोटा मिश्री मलाई र २ गोटा भाइलाई दिनुभयो ।

बक्सिस हो हजुरआमा ? मैले जि Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

स्रष्टा परिचय : चूडामणि खनालको खानतलाशी

~शेषराज भट्टराई~

१. परिचय
वि.सं. २००९ वैशाख १५ गते तनहूँ जिल्लाको जामुने गा.वि.स. को वडा नं. १, मानहूँ, गुणादीमा पिता पशुपतिनाथ खनाल र आमा खगमाया खनालको कोखबाट जन्मिएका चूडामणि खनालले त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट वि.सं. २०३२ सालमा मीमांसा दर्शनमा आचार्य र नेपाली विषयमा वि.सं. २०३३ सालमा स्नातकोत्तर परीक्षा उत्तीर्ण गरेका छन् ।

रामस्वरूप रामसागर बहुमुखी क्याम्पस जनकपुरधाममा वि.सं. २०३४।१।५ को अस्थायी नियुक्तिसँगै सहायक प्राध्यापकको रूपमा शिक्षण पेशाको सुरुआतसँगै वि.सं. २०३६ भदौ ५ गतेबाट पृथ्वीनारायण क्याम्पस, पोखरामा सोही पदमा सरुवा भई पुनः अस्थायी सेवामा कार्यरत रहँदा रहँदै वि.सं. २०३६ माघ ३ गते त्रि.वि.से. आयोगको परीक्षा

Continue reading

Posted in स्रष्टा परिचय | Tagged , , , , | Leave a comment

गजल : नैतिकता कहाँ पाउनु

~राजुराम मुनंकर्मी~

“चाचाचु” काे जमानामा, नैतिकता कहाँ पाउनु
नक्कली रहेछ ईमान्दारिता,भाे जहांतहीं नधाउनु !

सत्यलाई पाखामा राखी, कमाएकाे इज्जत नै हाे
कसैगरी बचाउन, गीत बनाई उतै गाउनु ! Continue reading

Posted in गजल | Tagged , , , | Leave a comment

संस्मरण : झुसिलकिरे पुराण

~मोमिला~

स्मृतिमै सही, आप्नै जीवनको रङ्गमञ्चमा झुसिलकिरा बनेर घस्रिरहेको अभिनेताका रूपमा आपूलाई आपैले दर्शक बनेर हेरिरहँदा आप्नो या जोसुकैको शरीरमा पनि एक किसिमको नकारात्मक तरङ्ग सञ्चारित भई इन्द्रियहरूले मन नपर्दो क्रियात्मक भाव व्यक्त गर्दछ र त्यसको असर स्वरूप वरिपरिको पर्यावरणीय रङ्ग पनि बदलिन्छ ।

त्यसरी नकारात्मक बदलिएको पर्यावरणीय रङ्गले पुनः परावर्तित असर झुसिलकिरे अभिनेतालाई नै पार्दोरहेछ । यद्यपि त्यसरी झुसिलकिरा बनेर घस्रिरहँदा एक दिन पुतली बनेर उड्ला नउड्ला त्यो प्रश्न भने आप्नै ठाउँमा सुरक्षित हुनुपर्छ । Continue reading

Posted in संस्मरण | Tagged , , , , | Leave a comment

उज्ज्वल जी.सी.का नौ मुक्तकहरु

~उज्ज्वल जी.सी.~

न कसैलाई अनादरले हेर्न चाहन्छु म
न कसैलाई समस्याले बेर्न चाहन्छु म
हो,कर्म गर्दा पराजय भोग्नै किन नपरोस ?
सधै‘ दुखीको जीवनरेखा फेर्न चाहन्छु म ।

**************0**************

भाषा र कला हरायो भने रहन्न देश नै
बिर्सियौं भने संस्कृतिलाई मेटिन्छ भेष नै
बुझेनन् भने युवाले यदि लुकेको रहस्य
चन्द्र र सूर्य झण्डाको भोलि भेटिन्न शेष नै । Continue reading

Posted in मुक्तक | Tagged , , , | Leave a comment

नियात्रा : अतिथि देवो भवः

~भीष्म उप्रेती~Bhishma Upreti_1

हामी दिपायलमा थियौ“ । हाम्रो लक्ष्य कपलदेही गाउ“ विकास समितिमा पुगेर सा“झ पुनः दिपायल नै र्फकने थियो । त्यसैले बिहानको कलिलो घामस“गै हि“ड्न थाल्यौ“ । २०५८ जेठ १५ गते सोमबारको कुरा हो यो ।

बाटो उकालो थियो । घाम विस्तारै गर्दै बेस्सरी तात्न थालेको थियो । उकालो बाटोमा हामीलाई छोप्न सीधै आइपुग्यो घामको प्रकाश । तर्तरी पसिना र्झन थालेपछि कुलपाते भन्ने ठाउ“को चौतारोमा पसिना ओभाउन्जेल बस्यौ“ । चौतारोको पीपलका पातहरूले कत्ति धेरै मायाले हम्केर हाम्रा पसिना सुकाइदिए । हामी फेर िउठेर हि“ड्न थाल्यौ“ । Continue reading

Posted in नियात्रा | Tagged , , , , | Leave a comment

कात्यायनका केही हाइकुहरू

~कात्यायन~dhanwantari-mishra-katyayan

चीर हरण
बुभुक्षुको बुभुत्सा
काम देवता !

देव दानव
मानव अमानव
धर्म अधर्म !

प्रलयंकारी
विनाशकारी शमा
बाँकी छ भोग्न !

शमाको बीज
खोजेर कहाँ खोज्ने Continue reading

Posted in हाइकु | Tagged , , , | Leave a comment

बाल कथा : बादलको देशमा नेपाली जुनियर जेम्स

~कार्तिकेय घिमिरे ~kartikeya ghimire

सगरमाथा हिमालको काखमा एउटा रमाइलो गाउँ थियो । त्यही गाउँमा बस्थ्यो जीवन । भर्खरै–भर्खरै बोर्डिङ स्कुल खुलेर अंग्रेजी पढ्ने रहर जागेका केटाहरूले जीवनको नाम जेम्स राखिदिएका थिए । कोही कोही उसलाई जुनियर जेम्स भनेर पनि भन्थे । यो त्यही जेम्सको कथा हो । जो एउटा असाध्यै प्रतिभाशाली बालक हो । उसले जीवनमा हार्न जानेको छैन ।

हिमाली वातावरण जेम्सको प्रिय वातावरण हो । उसलाई आफ्नो नेपाल र आफ्ना नेपाली असाध्यै मन पर्छ । विश्वको सर्वोच्च शिखर सगरमाथा भएको देशमा जन्मन पाउँदा ऊ आफूलाई गौरवशाली भएको महसुस गर्छ । यही आदर्शले गर्दा गाउँका सबै उसलाई असाध्यै माया र आदर पनि गर्छन् । खतरनाक गुरुहरूको चेलो जेम्स असाध्यै बलवान् र बुद्धिमान् पनि छ । उसको बल र बुद्धि देखेर शत्रुहरू थर्कमान हुन्छन् । Continue reading

Posted in बाल कथा | Tagged , , , | Leave a comment

गीति कविता : गिज्याउँछ किन काँच

~रन्जु ‘मार्ग’~ranju-acharya-marga

गिज्याउँछ किन काँच, विरुप अनुहार बनाई
सुकाउँछ किन हाँसो, चैते खडेरी आई !

मर्दछु क्यारे अब, लाग्दैन केही राम्रो
लग्यो नि कसले खुसी, दुई मुटु खोसी हाम्रो Continue reading

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : फूलै फूलमा

~दिलिप योन्जन~Dilip Yonjan

फूलै फूलमा सजाउछु भन्नेले,काडाको बास पारी दियो
जन्म२ सगै जिउने मर्नेले, आधा बाटोमा छाडी दियो !

जुन तारा दिन्छु भन्नेले, घर न घाटको बनाई दियो
हासो खुसी दिन्छु भन्नेले,आसुको सागारमा डुबाई दियो ! Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

लघुकथा : यस्ता मान्छे

~अरुणबहादुर खत्री “नदी”~Arun Bahadur Khatri 'Nadi'

कार्यालयमा काम गरिरहदा मेरो साथीले मलाई मोबाइलमा फोन गरेर ‘टि.आइ.ए.को हाकिमसाहेब अहिले को हुनुहुन्छ ?’ भने ।

‘खै मलाई थाहा भएन ?’ मैले भनें ।

‘आज दिनभरिमा जसरी हुन्छ पत्ता लगाएर मलाई खबर गर्नु होला’ साथीले भने ।

‘मलाई एकघण्टा पछि फोन गर्नु म एक घण्टाभित्र टि.आइ.ए. अफिसमा गएर सोधेर पत्ता लगाउँछु नि’ मैले भनें । आफ्नो काम सकिएर फुर्सद भएपछि म टि.आइ.ए.मा पुगें । टि.आइ.ए.मा पुगेपछि बेला–बेलामा घरबाट Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : आपतकाल

~बिमल गुरुङ~bimal-gurung

राँकेभुत
छट्पटाउँछ/ अत्तालिंन्छ/ टेबुल ठटाउँछ ।

कन्चटमा हात राख्छ
तातिएको खप्परलाई एक टिन रगतमा
भिजाएर निकालेको रुमालले
हलुका बनाउन खोज्छ
चिच्याउँछ/ कराउँछ/ रिसाउँछ Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

लघुकथा : सम्बन्ध बिच्छेद

~ज्ञानेन्द्र कुरुम्भङ ‘पखेरे कान्छा’~

करिब डेढ दशक अगाडि विवेक र प्रभा बिच प्रेम बिबाह भएको थियो। माया,ममता र स्नेह का साथ अगाडि बढी रहेको ऊनीहरुको सम्बन्धमा अचानक तुषारापात पर्न थाल्यो । ज्वई, पोई बिच शंका र उपशंका हावी हुँदै गयो। बिश्वास र भरोसा का सबै बाटाहरु टुट्दै गए।एकअर्का प्रतीको दोषारोपणले परिवारमा कलह र अशान्ति फैलियो । भगवान जस्ता बा-आमा भित्र एकाएक राक्षसिपन देखेर भर्खरै किशोरी अवस्थामा टेकेकी छोरी पनि आजित थिइनँ । बुढा-बुढीको झगडा परालको आगो हो भन्दै छर छिमेकीले सम्झाउने प्रयास नगरेको पनि होईन तर ती प्रयास सबै विफल हुँदै गए।

ऊनीहरुको आन्तरिक कलह उत्सर्ग मा पुगिसकेको थियो। Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged , , , | Leave a comment

कथा: पुरानो डायरी बाट…

~बिष्णुमणी अधिकारी~

एस एल सि सकाएपछी…..
घरमा बुढा भएका बा आमा दिदिको बिवाह अनि मेरो पढाईको ऋण सबै चपेटामा हुँदै गर्दा बर्खा नथेग्ने छानो मुनि त्यत्ती बस्न मन लागेन गाउँमा! रहर पलायो काठमाडौं जाने अनि काम गर्ने अनि पैसा कमाएर बर्खामा घर भित्र भाँडा थाप्न नपर्ने बनाउने अनि बाबा आमाको चाउरी परेको निधारमा अलिकती भए पनि खुशी छर्ने! त्यस्तै सोच बोकेर काठमाडौं निक्लने सोच बनाएर खल्तिमा २०० रुपियाँ त्यो पनि ऋणमै बोकेर लागेँ काठमाडौं! पहिला एक दुई पटक आएको भएपनी खासै अनुभव थिएन मलाई ! तैपनी मनभरी सपनाको डोको बोकेर लागियो धार्के, नौबिसे, थानकोट, कलंकी हुँदै सपनाको शहर काठमान्डौ! गाँउकै एक जना दाजु एक दुई बर्ष अगाडि देखि काठमाडौं मै हुनुभएकोले उहाकैमा जाने सोचका साथ कलंकी झरेर फोन गरेँ र सोधपुछ गर्दै पुगेँ लैनचौर | Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : अझै अघि बढ शुभकामना तिमीलाई

~दिपक अभिमन्यू~

अझै अघि बढ शुभकामना तिमीलाई |

पुरुषले मेरी प्यारी अर्धाङ्गीनी
मेरी प्यारी जीवन सङ्गीनी
वा मेरी प्यारी ममतामयी आमा
प्यारी दिदी वा प्यारी बहिनी
वा मेरी रानी महारानी दिलकी रानी
वा हृदयकी रानी मेरी प्रेमिका
वा मेरी प्यारी साथी Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता: अर्को भ्यालेन्टाइनमा तिमलाई चुम्बन

~सविता सापकोटा~

वर्षाै भइसकेछ प्रिय तिमी बिदेशियकाे
तिम्रै हातमा हात समातेर भ्यालेन्टाइनमा
सँगै दुनियाँ नघुमेकाे
जहाजमा उडेर तिमी गएजस्तै
म तिमीसँग उड्न सकिन्
यसमा मेराे के दाेष प्रिय ?
याे भ्यालेन्टाइनमा पनि तिमीलाई चुम्न सकिन् ।
Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : लिम्वुवान

~टंक सम्वाहाम्फे~Tanka Samwahangfe

लिम्वुवान
युगौ देखि
थियो
नेपाली मानचित्र भित्रै
काहा मेटिएको छ र?
छ अहिले पनि
उस्तै
र रहिरहने छ
धरतीको अस्तित्व रहुन्जेल Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बाल मजदुर

~प्रकाश सुनुवार ‘निराकार’~prakash-sunuwar-nirakar

आज श्रमिक दिवस
जताततै हार्षोल्लास छाएको छ
सारा दुनियाँका मजदुरहरु रमाइरहेका छन्
संसार निर्माण गर्न सफल भएकोमा
नाचगान गरिरहेका छन्
संसारलाई अझ सुन्दर वनाउने संकल्पहरुका साथ
एकआपसमा शुभकामनाहरु वाँढिरहेका छन् । Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बेपत्ता

~रमेश क्षितिज~

अझै मेटिएका छ्रैनन्
ब्ल्याकबोर्डमा लेखिएका अक्षरहरू
पढाइरहेको थियो ऊ विद्यार्थीहरूलाई नैतिक शिक्षा
अचानक आएर हतियारधारीले
बलजफ्ती घिसार्दै लगेपछि फर्केको छैन ऊ स्कुल
र कलिला आँखाहरूमा अझै व्याप्त छ त्रास

गाउँमा – चाडपर्व, उत्सवहरूमा Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गजल : रट्दैछ यहाँ

~सन्तोष रोकाया~

सानो नाबालक, तिम्रा सिद्धान्त, रट्दैछ यहाँ
अनि तिम्रै, भोजभतेरको कहानी, पढ्दैछ यहाँ

तिमी भन्छौं मात्र, सर्वसुलभ अनि गुणस्तरीय शिक्षा Continue reading

Posted in गजल | Tagged , , , | Leave a comment

Story: Yes i am selfish

~Sopneel Badal~

“I haven’t searched shortcuts tools to be happy in life as I never concern others to make me happy”. Thus I am selfish. I learned where selflessness doesn’t work selfishness work. Why bother in this world who always desires magic but dares to hear a simple logic from me? Why waste my effort awakening them who never had been in sleep? Let this world curse me, condemn my desires, disgrace my self-respect; rather I will be waiting for the day when my selfishness will sanctify this world.

My selfishness did not need any background to act; so it made me straight-forward in my position, harsh in my word, rigid i Continue reading

Posted in Story | Tagged , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य निबन्ध : सुब्बिनी बज्यै

~चूडामणि खनाल~

दम्पतीको शयनकक्ष एउटै भए पनि ओछ्यान भने छुट्टाछुट्टै छन् । एकले अर्काको घुरेको आवाज पनि सुन्छौँ अनि अन्टसन्ट बर्बराएको पनि थाहा पाउँछौँ । हाम्रो रात्रिकाजस्तो दैनिकी भने हुँदैन । उनी दिनभरि घरमै बस्छिन् र गृहिणी हुन्छिन् म भने दिनभरि कार्यालयको नोकर र रातभरि आफ्नै घरको मालिक हुन्छु । दिनभरिको कार्यव्यस्तताले गर्दा मैले घरमुलीले निर्वाह गर्नुपर्ने भूमिका रातको समयमै गर्नुपर्छ । मेरी गृहिणीले पनि दिनभरिको सारा वृत्तान्त सुनाउने समय बाँडेकी छन् खाने र सुत्ने बेलामा । त्यसैले होला मलाई अहोरात्रमा सबैभन्दा कष्टकर समय यही सुत्ने बेला हुन्छ । म सुब्बिनी बज्यैसँग दुई हात जोडेर बिन्ती गर्छु, “बज्यै ! मलाई सुतिन्जेल, पढिन्जेल, खाइन्जेल र कतै हिँड्ने साइत गरेको बेला कचकच र करकर नगर न ।” तर, मेरो यस करजोरी बिन्ती गराइको कुनै सुनुवाइ हुँदैन किनभने सुब्बिनी बज्यैलाई आफ्नो दुःख बिसाउने सबैभन्दा सजिलो समय यही सुत्ने बेला नै जुरेको हुँदोरहेछ । Continue reading

Posted in निबन्ध, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : एक टूक्रा घाम

~प्रेमा शाह~

सुन फुल्ने देशमा
एक टुक्रा घाम
छुनै डर लाग्ने
कोपिला घाम

वरीपरी फैलिएको
पातलो घाम
पछी पछी लाग्दा लाग्दै
कता हराउछ घाम

कस्तुरीको बास्ना झै
छोप्ला जस्तो घाम Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment