कविता : स्वर्ग र देवता

~बालकृष्ण सम~Balkrishna Sama

झरीको एक दिन थियो,
रुपौला किनारे विद्धुत सितारे रेशमी
बादलको घुम्टो हाली
पृथ्वी धुरु धुरु रोइ रहेकी थिइन,
जगबन्धु सूर्यले त्यो देखे ।
अनि उनले आफ्ना कोमल करले सुस्त उघारि त्यो घुम्टो
चियाए ।

सँधैकी सुत्केरी पृथ्वीका
गढेका कन्चट बसेको गाला खोक्रा कोखा सारामा Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीत : बचाऔं नेपाललाई

~मीना पुमा राई~mina-puma-rai

नेपाली हौँ हामी आफु बाँची बचाऔं नेपाललाई
नेपाली हौँ हामी आफु हाँसी हसाऔं नेपाललाई

नगरौं है हेला हिङसा धर्म अनि जात जातिको
रक्क्षा गरौँ बरु सधै हामी हाम्रो भाषा भाषीको
नसा नसा काटी हेरौं उस्ता उस्तै छ रातो रगत Continue reading

Posted in नेपाली गीत | Tagged , , , | Leave a comment

मुक्तक : पागल प्रेमी

~दिपक घर्ति मगर~Deepak Gharti Magar

सदा तिमीलाई माया गर्ने पागल प्रेमी..भन..
तिम्रो ओठमा मुस्कान छर्ने पागल प्रेमि भन.
देखाउन सक्ने भए Continue reading

Posted in मुक्तक | Tagged , , , | Leave a comment

गीति कविता : अरुको दुखमा

~दिलिप योन्जन~Dilip Yonjan

अरुको दुखमा रुदा रुदै, आफै दुख्ने मुटु पाए
सात जन्म जिउला भन्थे, आफै जिउदो लास भए !

बाच्नु पनि तड्पी-तड्पी, आफुले आफैलाई ढाट्नु पर्ने
आफु रुई आफ्नो खुसी, आसु सरी बाड्नु पर्ने Continue reading

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : चेतनाका मुट्ठीहरू

~मणिराज सिंह~Maniraj Singh

निस्तब्ध अँध्यारो परिवेशभित्र
जूनको कलिलो आभा
सुसाइरहेकै थियो
तर आफ्नै परिधिभित्र
आगो सल्काएर
क्षितिजभरि नाङ्गो
आक्रोश छरेपछि
कतै केही चर्केजस्तो Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीत : जिन्दगी

~शशीकला थापा सुब्बा~Shashi Thapa Subba

जिन्दगी कहिले दियो भै बल्छ,कहिले आफै आँधी झैँ चल्छ
बुझ्न खोज्दाखोज्दै यसले ,हरमोड़मा आफ्नो रुप बदल्छ

युगौदेखि जन्म्यो तर हरेकचोटी मरेकै छ
अजम्बरी बन्छु भन्दै भ्रमको खेति गरेकै छ Continue reading

Posted in नेपाली गीत | Tagged , , , | Leave a comment

लघुकथा : विलक्षणी शिशु

~वासुदेव गुरागाईं~Basudev guragain_Pindalu Pandit

डाक्टरहरु हस्याङफस्याङ गर्दै घरी यो सामान ल्याऊ भन्थे, घरी त्यो औषधि ल्याऊ भन्थे । आत्तिनु पर्ने त खासै केही थिएन । तर पनि डाक्टरले तोकेको समयभन्दा झन्डै एक महिनाअघि नै अनुजा आमा बत्र लागिरहेकी थिइन् । त्यसैले डाक्टरहरु सतर्क थिए ।

अनुजा ‘आमा’ बत्रे पर्खाइमा अस्पतालको बेडमा छट्पटाइरहेकी थिइन् ।

**

अनुजाका सासूससुरा लगायत घरपरिवारका सबै मानिस Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : थुम्को, क्षितिज, म र सूर्य

~भेषराज रिजाल~

एकदिन
सूर्य टिप्न
सूर्योदय हुनुपूर्व
घरपछाडिको
पूर्वी क्षितिजको थुम्कोतिर
झिसमिसेमै दौडेँ
जसै थुम्को नजिक पुगेँ
थुम्कोसँग छुट्टिएर क्षितिज
अर्को डाँडापल्तिर हाम्फाल्यो
सूर्य आकासमा नपुग्दै
छोपेर खेलाउने अभिलासाले
बालसखाको हात समात्दै
अर्को डाँडामा पुग्दा नपुग्दै Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : भ्रष्टाचारीहरुलाई ताली

~प्रकाश सुनुवार ‘निराकार’~prakash-sunuwar-nirakar

मेरो देशमा
भ्रष्टाचारीहरुलाई अदालतले समाउँदा
सत्यतथ्य जनता सामु ल्याउने संचार माध्यमहरु
डराएर मौनब्रत बस्छन्
डर कानून देखि हो कि भ्रष्टाचारी देखि
वुभ्mन त्यति कठिन छैन ।
गलतलाई गलत भन्न नसक्नेहरुले
मौन बस्नु सिवाय विकल्प पनि त छैन । Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : मेरो देश

~विक्रम सुब्बा~

एउटा देउराली थियो
पसिनाको पाती चढाउने
एउटा चौतारी थियो
थाकेको मन बिसाउने
एउटा सानो बस्ती थियो
सुख दुःख बाँड्दै मिलेर बस्ने Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : किचकन्या

~श्यामल~Shyamal_1

हरेक साझ
यसरी नै प्रकट हुन्छे ऊ
झ्यालको सानो छ्रि्रबाट
जूनको धमिलो किरण कोठामा पसेजस्तै
तन्द्रामा परेको युवकलाई कस्दछे, आफ्नो बाहुपासमा
प्रेमले पागल युवकलाई कहिल्यै थाहा हु“दैन
किन टोलाइरहन्छ ऊ
र किन उसलाई एक्लै छाडेर सुन्दरी Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बाँकी समय : म तिम्रो साथ हुनेछु

~विमल कोइराला~Dr Bimal Koirala

सुविधाका मीठा प्रहरहरूमा
तिमी आफैबाँच
आफ्नै खुसीहरू आफ्नै निम्ति बाँच,
बाँकी समय
जुन कष्टकर छ, पीडादायी छ
जहाँ प्रत्येक पलले घोच्ने गर्छ
निद्राका डोबहरूलाई
जहाँ चिसा पाइतालाले टेक्ने गर्छ—
पुसको ठिहीमा आरामको तकियालाई
मलाई सम्झ— म तिम्रो साथ हुनेछु। Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : कतै सुसेली-कतै सुस्केरा

~लक्ष्मण नेवटिया~

चुनावी नतिजाको धुवाँधार वर्षामा,
कोहि डुबिरहेका छन्,
कोही पौडीरहेका छन्
हिजोसम्म आश थियो धेरैनै,
यस्तो के भयो खास रातभरीमै,
चुनावी बुद्धिचाल खेलेर ,
जसले भरेको थियो भोटको डोको,
भयो धोखा पूरा भएन मनको धोको,
हिजो सम्म जो संगै थियो रेला- जस्तै मेला,
घरदैलो गर्दा उठेका थिए पाइंताला भरी ठेला,
अब हार्ने कुबेला- कहाँ जित्नु ?- Continue reading

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : मलाई समाउ र रंग भर

~राजेन्द्र शलभ~

थाहा छैन
तिम्रा आँखाको सम्मोहनले
सम्मोहित छु म
या ओठको मुस्कानले ।

पहिले – पहिले त
तिमीलाई देख्दा मात्र
म सम्मोहित हुन्थेँ Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : अलिकति उज्यालाको गति हिँडिदिन्छु

~महेश प्रसाईं~

अलिकति उज्यालाकोगति हिँडिदिन्छु।

कुनै शान्त–प्रशान्त धुनसित
अलिकति अँध्याराको पाइला चपाएर
कोलाहलमा पनि उज्यालाको गति हिँडिदिन्छु
अलिकति स्पर्श उज्यालाको, अलिकति कलशको
अलिकति टहक जूनको, अलिकति मधुमासको
कतिपय रातले पोखेको चुकलाई नङ्ग्याएर Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : घण्टी

~मञ्जुल~manjul

हावा आउँछ
र सुस्तरी छुन्छ घण्टीलाई
घण्टी थरर्र काँप्छ
स्पर्शले, मीठो स्पर्शले
मायालु स्पर्शले
र मीठो गरी बज्छ
म चाहन्छु मेरो देश पनि यस्तै होस् Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : मैले प्रेम गरेकी केटी

~प्रमोद प्रधान~

तिनी चुपचाप थिइन्;
मैले तिनको हात नियालेँ—
भालेको पहिलो डाकसँगै सचेत तिनका हात ।
रात्रिको प्रथम प्रहरसम्मै सक्रिय तिनका हात ।।
पानीले खाएका औँलाका कापहरू
सुमसुम्याई हेरेँ— कठोर चट्टान झैँ हत्केला
र, भान्सा र बारीका काममा प्राप्त पारिश्रमिक Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : नेल्सन मन्डेला–२

~डा. दुबसु क्षेत्री~dubasu-chhetri

उज्यालोका फूलहरू कहीँ–कहीँ फुल्दा रहेछन्
अँध्यारामा, औँसीमा र जङ्गलमा
शासनका निस्पट्ट काला रातमा
एउटा सानो जूनकीरीले पनि
अन्धकार चिर्न सक्ने रहेछ
त्यति हो
जूनकीरीको पखेटा लाग्नुपर्छ
जूनकीरी उडुन्जेल पर्खनुपर्छ,

उज्यालोका लाभाहरू जहाँतहीँ सल्किँदा रहेछन्
एसियामा, अमेरिकामा, नेपाल वा दक्षिण अफ्रिकामा Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीत : आफ्नै लागि ज्युन गाह्रो

~दिनेश अधिकारी~Dinesh Adhikari

आफ्नै लागि ज्युन गाह्रो, तिम्रो भई के गरूँ म ?
कहिलेसम्म आफू भई आफैँलाई नहेरूँ म ?

तिम्रो कुरा सुन्न खोज्दा मैले बोल्न रोक्नुपर्छ
तिम्रो खुसी विचारेर आफ्नो घाउ छोप्नुपर्छ Continue reading

Posted in नेपाली गीत | Tagged , , , | Leave a comment

बाल गजल : जुनुमामा जुनु

~छविलाल कोपिला~chhabilal-kopila

आँगनीमा हेर्न आऊ, जुनुमामा जुनु
पापा दिनु हुन्छ ल है, मामाले न रुनु

बुबु खान छोड अब, खेल्न जाऊ तिमी
हेर बाबु चिचि मारी, ल्यायो मुनु मुनु । Continue reading

Posted in बाल गजल | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : मानव! हे मानव!

~सुरेस खनाल~

मानव! मानव! हे मानव!
कति मानवताको हत्या गर्छौ?
तिमीलाई पुगेन अझै?

तिमीले हिरोशिमा पोल्यौ
र मुर्दा शान्तिको बिगुल फुक्यौ!
तिमीले पोलपोट जन्मायौ
र मानव खप्परको संग्रह गर्यौ Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीत : झरेर फुलेको छहराको पानी

~क्षेत्र प्रताप अधिकारी~Chetra Pratap Adhikari

झरेर फुलेको छहराको पानी
पढेर भुलेको म एउटा कहानी

सहरतिर नौलो माया भेटिएर हो कि कुन्नि
रोदीघरमा लाको माया मेटिएर हो कि कुन्नि
हिजोआज चिठीपत्र आएको नि छैन Continue reading

Posted in नेपाली गीत | Tagged , , , | Leave a comment

मुक्तक : प्रवाश

~दिपक घर्ति मगर~Deepak Gharti Magar

कहिले मन खुशी भएन प्रवाश हिडने बानिले..
हो अझ टाढा नजाउ भन्छ यी आँखाका नानिले..
जिवन भरी सँगै बसि Continue reading

Posted in मुक्तक | Tagged , , , | Leave a comment

अनूदित कविता : नाजायज सन्तान

~हुल्लड मुरादाबादी~Hullad Muradabadi
अनु : मनोज न्यौपाने

चिन्तित बाउले
जनताको अस्पतालमा फोन ग¥यो
‘डाक्टर साहब
मेरो सम्पूर्ण परिवार बिरामी भए

जेठो छोरो ‘आन्दोलन’लाई रुघा Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

एकाङ्की : दाइजो

~नन्दलाल आचार्य~

पात्रहरू:
दीपेश : (विज्ञान शिक्षक) वर्ष ४५

प्रिन्सिपल : (विद्यालयका संस्थापक) वर्ष ५२

हेडम्याडम : (विद्यालयकी संस्थापिका) वर्ष ४८

लेखापाल : (विद्यालयका कर्मचारी) वर्ष २८

जुनु र मुनु : (दीपेशका छोरीहरू) ९ र १० वर्ष

(निजी विद्यालयका प्रिन्सिपलको कार्यकक्ष । प्रिन्सिपल आफ्नो कुर्सीमा विराजमान छन् । नयाँ नियुक्ति हुन लागेका विज्ञान शिक्षक दीपेश सोही कक्षाको एकापट्टि छन् । टेबलमा ठूलो ग्लोब छ । घरिघरि प्रिन्सिपल ग्लोब घुमाउँछन् । टेबलमा रहेको चन्द्रसूर्य अङ्कित राष्ट्रिय ध्वजाले सुन्दरता थप्ने काम गरेको छ । झ्यालनजिक राखिएको गमलामा फुलेको फूलको बासना आइरहेको छ । स्कुल छुट्टी भइसकेकोले कसैको खलबल र आवतजावत छैन । जुनु र मुनु भने कार्यालयनजिकै खेलिरहेका छन् । लेखापाल नजिकै रहेको आफ्नै कक्षमा काममा व्यस्त छन् । केही पर हेडम्याडम आफ्नै धुन र काममा व्यस्त देखिन्छिन् । Continue reading

Posted in एकाङ्की | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : यन्त्र

~सुवास खनाल~subash-khanal

यान्त्रिक कविताहरूको जुलुसमा
पठाउनु छैन
मैले मेरो कविता

यन्त्र कवितामा :
शब्दहरू ध्वाँस देखाउँछन्

उभिन्छन्
कविताका रङ्गहरू बदलिन्छन्
Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : त्यो पहिलो भेट..

~पूर्णिमा प्रतिबिम्ब~

नयाँ वर्षको दिन पोखरा बजारै रमझममा थियो । रमाइलो यति सम्म थियो की मेरो मन फलाम हो भन्नेलाई पनि पगाल्ने खालको । तालपारि हाम्रो घर , बजारमै सरेको डेढ बर्ष जति भएको थियो । सिला मेरि बच्चै देखिकि मिल्ने साथि साह्रै बोलक्कड । कुरा दायाँ बायाँ जताततै घुमाउथि । जे बोलेनि साच्चै हो कि झै पारेर बोल्थि । प्राय गुलाबि रंगको लिपिस्टिक लगाउथि । आखामा गाजल टुट्दैन थ्यो मेरो आखामा झै । त्यो दिन हामी पिंक कलरको कुर्तामा थियौ ।
बिहानै तालबराहि दर्शन गरेपछि दिन भरि संगै थियौ । स्टेट फेसटिबलको माहोल गुञ्जयमान थियो ।

“आज राति पनि फेस्टिबलमा रमाइलो गरौँ ल पूर्णिमा !”

सिलाले भनि ” दिन भरि हिडेको थाकिसके मत । नजाम् भो ।” Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : मृत सहर

~ध्रुब सापकोटा~

ऊ ठिङ्ग उभिएको छ। सहरको पुछारमा छ। ऊ आफ्नो स्थान खोजिरहेको छ। ऊ यहाँसम्म एक्लै आइपुगेको छ। आफ्नो स्थान पाइरहेको छैन। त्यसैले एक्लै सहरलाई हेरिरहेको छ।

‘यता आऊ। मलाई ढोग। मलाई पुज। मलाई माया देऊ। मेरो आरती उतार। मेरो आराधना गर। म एक्लो भएँ। म नितान्त एक्लो भएँ।’ मन्दिरको देवता करूण क्रन्दन गर्छ।

‘अहँ। म आउन्न। म कसैको पुजारी हुन चाहन्नँ। म कसैको आरती उतार्न चाहन्नँ। म कसैको भाकल पनि गर्न चाहन्नँ। तिमी आफ्नो पुजारी आफैँ खोज।’ ऊ प्रस्ट भन्छ।

‘म पुजारी खोज्न कहाँ जाऊँ ?’ देवता रुन थाल्छ। Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : सिउँडीको जंगल

~हरि अधिकारी~hari-adhakari

आकाशको नीलो चँदुवामा टाँगिएका
एक मुट्ठी निस्तेज ताराहरूसँग
म के बात मारुँ ?
चीसो शीतमा निथ्रुक्क भिजेको
अधमरो बताससँग
म कसरी अभिसार गरुँ ?
घुँडामा टाउको लुकाएर झोक्राइरहेका
उदास पहाडहरूसँग
म कुन मुखले बास मागूँ ? Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : सपना तिम्रो र मेरो

~घनश्याम प्याकुरेल~

हजार सपना तिम्रो र मेरो
सपनाकै धरातल सपनाकै महल
सुन्दर शान्त बिशाल
आकाश भन्दा फराकिलो
पाताल भन्दा गहिरो
त्यो क्षितिज भन्दा नि परको अर्को शहर
हो त्यही छ हाम्रो सपनाको संसार |

तिमी निदाए पछि देख्छौ सपना Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

छोक : नयाँ खबर

~बिमल गुरुङ~bimal-gurung

खै,
के नयाँ खबर बताऊँ तिमीलाई
कसरी बताऊँ तिमीलाई कि
बुबा बिरामी छ
हिंजोदेखि चामलको टोकरी रित्तो छ Continue reading

Posted in छोक | Tagged , , , , , | Leave a comment

संस्मरण : लज्जाबोध

~कृष्ण वस्ती~Krishna Wasti_1

अरुसँग लागेको लाज समयको बोक्रा फेरिएसँगै पचेर जान्छ ।तर स्वयंसँग लागेको लाजचाहिं जीवनपर्यन्त नपच्ने रहेछ ।आजभन्दा चारदशक अघि धरानमा पढ्दाको लज्जादायी कुरो हो ।प्रवेशिका परीक्षा सकेपछि केहीदिन धरानमा फुकेको भोटे कुकुरजस्तै स्वन्त्रतापूर्वक घुमेपछि मात्रै पहाड घर जाने विचार गरियो । अन्तिम पत्रको परीक्षा दिएर छात्राबासमा आएपछि मैले पढ् विद्यालयका कर्मचारी धिमाल-बा(धिमाल,कसैले धमाल र कसैले धमला लेख्छन्)की छोरी माइलीले कुरै-कुरामा बाबुले तान्ने गरेको गाँजा केही दिनअघि तान्दा नशाले शब्दले वर्णन गर्न नसकिने रमाइलो सन्सारको अनुभव भएको सुनाई ।मीठो र राम्रो कुराले कसलाई तान्दैन ?मैले पनि त्यो सन्सारको रमाइलो पाउँन माइलीलाई गाँजाको व्यवस्था Continue reading

Posted in संस्मरण | Tagged , , , , | Leave a comment